วัดโมกข์มันขันธาราม จังหวัดกาญจนบุรี จัดพิธีทอดกฐินสัมฤทธิ์เด็ก เพื่อสมทบทุนสร้างโบสถ์
เธอเป็นลูกคนโต เพราะครอบครัวได้รับการดูถูกจากคนรอบข้างเป็นประจำ ทำให้เธอมุมานะ ตั้งใจเล่าเรียน ได้ทุนของมหาวิทยาลัย จนจบการศึกษาปริญญาตรี แม้จะประสบความสำเร็จในการศึกษา แต่เธอกลับมีความทุกข์ในความรัก ต้องมาลงเอยกับชายที่มีครอบครัวแล้ว จนมีลูกสาวด้วยกันหนึ่งคน...และอุทาหรณ์สำหรับนักดื่มสุรา ชีวิตหลังความตายจะเป็นอย่างไร...ที่นี่...มีคำตอบ
คุณพ่อของเธอ ทำงานรับใช้ท่านเจ้าพระยาท่านหนึ่ง ในสมัยรัชกาลที่6 ต่อกับรัชกาลที่7 ต่อมาหน้าที่การงานก็ก้าวหน้าขึ้นเรื่อยๆ จนได้เป็นเจ้าของที่ดินบนเกาะสีชังเกือบครึ่งเกาะ...ต่อมา เมื่อมีการเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี พ.ศ.2495 ทุกอย่างก็เปลี่ยนแปลงไป ตำแหน่ง หน้าที่การงาน ที่ดินจำนวนมากมาย และทรัพย์สมบัติ ของคุณพ่อของเธอ ต้องอับเฉาตั้งแต่นั้นมา ต้องถูกฟ้องร้องเป็นจำนวนเงินหลายร้อยล้านบาท...
ชีวิตจริงของผู้หญิงคนหนึ่ง...เธอกำพร้าพ่อ มีแม่ที่ติดการพนัน ทำให้ต้องไปเป็นหญิงขายบริการ หาเงินมาใช้หนี้ซึ่งเกิดจากการพนันให้กับแม่ของเธอ...ต่อมา เธอได้พบกับสามีคนปัจจุบัน จึงได้เลิกอาชีพนี้ แต่ก็ยังคงดำเนินชีวิตผิดพลาด ดื่มเหล้า สูบบุหรี่ เล่นการพนัน จนในที่สุดได้กัลยาณมิตร พาเธอมาพบกับหมู่คณะ ชีวิตของเธอก็เปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น เลิกเหล้า เลิกบุหรี่ และหันมาสร้างบุญสร้างบามีกับหมู่คณะ...มาร่วมกันศึกษาชีวิตของเธอ ในแบบของโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา...
เมื่อถูกชักชวนให้ทำบุญ พี่สาวของเธอมักจะพูดว่า “เดี๋ยวรอให้แก่ก่อน” ...แต่ความตายไม่มีนิมิตหมาย อนิจจา พี่สาวของเธอเสียชีวิตเมื่ออายุได้ 42ปี...ผู้ที่สั่งสมบุญอยู่เสมอๆ กับผู้ที่ไม่เชื่อเรื่องบุญบาป ไม่สนใจในการสั่งสมบุญ จะมีชีวิตหลังความตายแตกต่างกันอย่างไร...เรื่องนี้จะเป็นอุทาหรณ์ ให้เราหมั่นสั่งสมบุญตั้งแต่วันนี้ ก่อนที่เวลาของเราจะหมดไป โดยที่เราไม่มีโอกาสจะรู้ได้เลยว่าเมื่อไหร่ความตายจะมาถึง...
เธอเป็นกัลยาณมิตรให้คุณแม่ และญาติพี่น้อง ชักชวนให้คุณแม่ของเธอ สร้างพระธรรมกายประจำตัว และในช่วงท้ายของชีวิตของคุณแม่ เธอได้ชักชวนให้ท่านทำบุญกฐินจักรพรรดิ อานิสงส์ของบุญจะเป็นอย่างไร ทำไม เราต้องหมั่นสั่งสมบุญ บุญ-บาปมีผลต่อชีวิตหลังความตายจริงหรือ
และหากแม่จะแสดงความเห็นอะไรขึ้นมาบ้าง ลูกทั้งสองคือคนโตและคนเล็กก็จะแผดเสียง ตะวาดอย่างก้าวร้าวว่า “หุบปาก ใครใช้ให้ออกความเห็น ไม่รู้เรื่องแล้วอย่าพูด…” คือแม่จะพูดอะไรเป็นผิดหมด และจะถูกดูถูกหาว่าโง่
